Verslag van vergadering van het Gewest Utrecht

Ja, u leest het goed. Normaal gesproken wordt er in de nieuwsbrief nooit van een dergelijke vergadering verslag gedaan; ik neem aan (want ben nog maar kort afgevaardigde) omdat er simpelweg te weinig valt te verslaan.
Ditmaal was het echter anders. Kees de Kruijf had zich kandidaat gesteld voor de Provinciale Staten. Helaas voor hem op plaats twaalf, terwijl de verwachting is dat er hooguit tien zetels voor de PvdA beschikbaar komen.
Kees was niet van plan zijn humeur te laten bederven door een onverkiesbare plaats op de lijst. Toch wilden we als afdeling proberen hem hoger op die lijst te krijgen. Hij is volgens ons echt een versterking, en is bovendien de enige kandidaat die uit een kleinere gemeente in ons deel van Utrecht komt.
Lobbyen, dus. Geen dagelijkse bezigheid voor ondergetekende. Gelukkig dacht de fractie mee, onder andere over de vraag welke afdelingen vooraf bewerkt zouden moeten worden, en leverde Ago een perfecte aanbevelingsbrief die ik niet alleen aan genoemde afdelingen kon mailen, maar die tevens de basis was voor mijn Vlammend-Kies-Kees-Betoog (1 minuut vlammen) op het moment suprême.

Voor dat moment was aangebroken, werd het verkiezingsprogramma vastgesteld. Een zwakke voorzitter (“Dan stemmen we nu over het amendement; oh nee, het pre-advies”) wist dit onderdeel toch in twee uur tijd af te ronden. Vaak moest het woord “als” door “wanneer” worden vervangen, en dergelijke, maar er was wel een passage waar een echt principieel punt aan ten grondslag ligt. U zult, met onze instemming, in het verkiezingsprogramma lezen dat we meer bouwen in het Groene Hart niet in alle gevallen honderd procent uitsluiten. Een aantal afdelingen had daar grote moeite mee, met name afdeling Woerden. Wim Bos, lijsttrekker en inleider op onze laatste ledenvergadering, wist voldoende duidelijk te maken dat de woningnood in Utrecht zo hoog is, dat je er met de huidige bouwlocaties waarschijnlijk niet uitkomt. Je moet dan dus ruimte maken voor nieuwe, al is het maar als laatste optie.

En toen de kandidatenlijst. De eerste acht kandidaten werden zonder tegenkandidaat vastgesteld. Dat was te verwachten, en hadden we met een aantal afdelingen ter plekke afgesproken. Wij zouden vanaf plaats negen hun tegenkandidaat steunen, en zij als tegenprestatie Kees een plaats lager. We mikten voor Kees op plaats negen of tien. Helaas kregen we onvoldoende steun voor dit opzetje. Bevrijd van de afspraak wisten we voor Kees wel plaats elf zeker te stellen. Hij schoof daarmee een plek op in de richting van verkiesbaar’, en werd daarvoor uitgebreid gefeliciteerd.
Het bleek ook de enige verandering in het oorspronkelijke voorstel van het gewestelijk bestuur. De commissie kandidaatstelling had echt prima werk geleverd.
Gezien de omstandigheden was dit volgens ons het hoogst haalbare resultaat. We keerden dus tevreden huiswaarts.

We hebben nu een reden extra om heel goed campagne te gaan voeren.

Ik dank iedereen die heeft meegedacht en meegewerkt.

Joost Mink