In Memoriam Han Seton

In september 2007 op een terras ergens in Leusden, waar we elkaar met onze partners wel eens vaker tegen kwamen en enkele woorden wisselden, vroeg ik Han hoe het er mee ging. U kent dat wel, we vragen dan altijd als eerste ‘hoe gaat het met je’. Een typisch Han antwoord volgde: de dokter heeft gezegd dat ik nog 2 tot 6 maanden heb. Er volgde een stilte, je pakt even tijd om die meer dan slechte boodschap tot je door te laten dringen. Mijn gedachten waren ook direct bij de mensen die bij Han horen, ik ken ze een beetje.
Han en zijn partner Alice waren aan het plannen maken voor de toekomst, en dan in eens ……
Han hoopte ook in maart 2008 opa te worden van zijn eerste kleinkind, en dan in eens ……

Han heeft naar mijn mening een, voor zover je dat in die situatie kunt zeggen, formidabele prestatie geleverd, hij heeft zijn kleindochter gezien en in zijn armen mogen houden.

Op 2 april 2008 is Han Seton overleden, nog maar 59 jaar oud. Op de rouwkaart die ik ontving las ik “Wij mochten genieten van zijn liefde, zorgzaamheid, zijn humor en eigenwijsheid”.
Die typeringen herkende ik, ik heb ze meerdere malen van dichtbij mogen meemaken.

Jaren is Han op verschillende manieren actief geweest in de PvdA Leusden. Een kritisch rood hart kon Han niet ontzegd worden.
Han is zijn leven lang een PvdA man geweest. Toen hij in Leusden kwam wonen, in 1980, meldde hij zich bijna onmiddellijk bij de partij. Aanvankelijk schaduwfractielid, maar ook op de kandidatenlijst voor de gemeenteraad in de eerst helft van de tachtiger jaren. De Rooie Vrouwen gooiden roet in het eten. Zij kwamen tijdens de vergadering waarin de kandidatenlijst zou worden vastgesteld massaal op en zorgden ervoor dat Han op een onverkiesbare plaats terecht kwam. Wel jammer, want binnen twee jaar waren de vrouwen uit de politiek vertrokken. Maar ja, Han, huisman, had een interview gegeven in de Leusder Krant over het mooie van het huismannenbestaan, en dat waren de (Rooie) vrouwen van toen kennelijk niet gewend…. Hij zag de beperktheid van het huisvrouwenbestaan niet; maar daar was hij natuurlijk man voor….. Het gevolg was dat hij jarenlang de plaatselijke politiek, in het bijzonder de PvdA, gemeden heeft. Maar oude liefde roest niet.
De laatste jaren was Han ook mijn praatpaal als het over de Wet Maatschappelijke Ondersteuning ging. In deze materie was Han uitermate deskundig en goed ingevoerd. Voor mij als nieuw bakken raadslid voor de PvdA was het een genot mijn kennis met zijn hulp naar een hoger niveau te brengen. Het was trouwens ook plezierig om over die, maar ook over andere interessante zaken, met Han te praten en te discussiëren. Aan het laatste viel niet te ontkomen.

In die periode dat Han “mijn” persoonlijke adviseur was, vroeg het gemeentebestuur van Leusden aan Han of hij voorzitter wilde worden van het Platform Sociale Zekerheid. Dat wilde hij wel echter met de aantekening dat hij persoonlijk adviseur kon blijven van een raadslid. Dit principiële uitgangspunt was ook kenmerkend voor Han en voor het gemeentebestuur geen probleem.

Onze tijd samen te praten over alles wat met de WMO samenhing is veel te kort geweest, ik had nog zo veel van hem kunnen leren. Mede namens de fractie wens ik allen die Han lief en dierbaar zijn veel sterkte en liefde toe.

Jan Hondelink