Allereerst: de beste wensen voor iedereen. Ik hoop dat het een mooi jaar wordt voor de Leusdenaren. Ik beloof dat ik daar ook mijn best voor zal blijven doen.

De eerste week van het jaar was rustig. De meeste mensen hebben na oud en nieuw vakantie en ook in het gemeentehuis is het erg rustig. Ik gebruik de tijd vooral om op te ruimen en bij te lezen. Op woensdag 2 januari heb ik geen afspraken, donderdag 3 januari telt één afspraak plus de tijd om de collegestukken van volgende week te lezen, op vrijdagmiddag 4 januari staat de nieuwjaarsreceptie van de provincie op de agenda. We zijn daar met het voltallige college aanwezig. De receptie wordt gehouden in het monumentale Paushuize in Utrecht. Het is daar warm en vol, zodat je toch niet rustig een gesprek kunt voeren. Joyce Oskam en ik besluiten al na een uurtje om weer terug te gaan.

Op zaterdag houdt de PvdA-afdeling Amersfoort haar nieuwjaarsbijeenkomst. Ik kan helaas niet, omdat ik iets dergelijks voor mijn buren heb gepland rond dezelfde tijd. Ik begreep dat de bijeenkomst in Amersfoort heel geanimeerd was. Volgend jaar ben ik zeker van de partij!

Week 2 start als een gewone week. Ik heb het reguliere stafoverleg met verschillende afdelingen. Tussendoor ontmoet ik de directeur en een nieuwe medewerker van de provinciale Welstandscommissie. Dat is de commissie die ons ook op welstandsgebied adviseert. Uit het gesprek blijkt dat de contacten goed verlopen en dat er geen bijzonderheden zijn.
In de loop van de middag bieden burgemeester Kees Jan de Vet en ik de medewerkster die zich bijzonder heeft ingezet voor de goede gang van zaken van de vuurwerkshow in de oudejaarsnacht een bos bloemen en een cadeau aan. Mede dankzij haar werk is er volgens mij veel minder vernield dan vorig jaar.
’s Avonds is er de nieuwjaarsbijeenkomst van de gemeente. Ik ontmoet ongelooflijk veel mensen en heb bijna geen tijd om iedereen een gesprek aan te gaan. Tot mijn vreugde bleken ook de besturen van de landgoederen in groten getale aanwezig. Dat betekent in ieder geval dat de onderlinge sfeer goed is.

De collegevergadering van dinsdag verloopt vrij vlot. Het college gaat ermee akkoord dat wij de echte reorganisatie van de WSW laten wachten tot staatssecretaris Aboutaleb met een drastische wijziging komt. Hij heeft die wijziging al aangekondigd. Het heeft weinig zin om nu kleine veranderingen door te voeren.
’s Middags schuif ik nog even aan bij de vergadering van het Platform Sociale Zekerheid. Tot mijn schrik zijn er maar drie leden aanwezig. Het wordt hoog tijd dat we het platform weer op sterkte krijgen. De sfeer tijdens de vergadering is goed en heel constructief.

Het Bestuurlijk Platform Biezenkamp staat op woensdag als eerste op de agenda. Het is een intensieve vergadering, omdat het er nu erg op aan komt. De herstructurering van de Biezenkamp is een ingewikkelde operatie, waar erg veel geld en belangen mee gemoeid zijn. Omdat alles zich afspeelt op een vierkante kilometer en tijdens de werkzaamheden de normale activiteiten doorgaan moeten vinden, is een meer dan zorgvuldige planning noodzakelijk. We spreken vooral over de problemen die er nog liggen. Zoals ik het kan overzien, zijn die overkomelijk.
’s Middags spreek ik met de coördinatrice van de Buurtbemiddeling. Duidelijk wordt dat buurtbemiddeling steeds bekender wordt en ook duidelijke successen behaalt. Binnenkort bestaat het een jaar en we bespreken hoe we dat gaan vieren.

Op donderdag voer ik ’s ochtend gesprekken met de coördinatoren wijkbeheer en met de coördinatrice van het centrum voor natuur- en milieueducatie De Schoolsteeg. De rest van mijn afspraken moet ik helaas afzeggen, omdat ik me grieperig voel.

Vrijdagochtend gebruik ik om de stukken voor de collegevergadering van disndag te lezen en gesprekken te voeren met medewerkers. ’s Middags kruip ik mijn bedje weer in.