Na een kort stafoverleg met de afdeling Ruimtelijke Ontwikkeling op maandagochtend doe ik mee aan een workshop ter voorbereiding van het nieuwe Milieubeleidsplan. Van alle afdelingen zijn er medewerkers, die hun kennis en ervaring inbrengen ten behoeve van het nieuwe plan. We proberen er vooral achter te komen op welke terreinen we meer moeten gaan doen dan we al doen en waar we verder moeten gaan dan wettelijk vereist is. Ik ben erg verguld met het feit dat alle afdelingen vertegenwoordigd zijn en dat er met zoveel enthousiasme wordt gediscussieerd. Ik vind dit een erg goed begin van het proces op weg naar het nieuwe beleidsplan.
Meteen na de workshop vertrek ik naar Bunschoten voor het reguliere overleg met de wethouders “milieu“ uit de Eemlandgemeenten. We worden daarin nogal overvallen door het rijksstandpunt dat er vrij grote “Wabo-regio’s” moeten komen. Wij zijn daar allemaal tegen, omdat wij vinden dat je voor zaken die met omgevingsvergunningen te maken hebben (zoals bouwvergunning, milieuvergunning, e.d.) juist zo dicht mogelijk bij de bevolking moet staan. Via de VNG zullen we nog van ons laten horen.
De fractievergadering ’s avonds maak ik maar gedeeltelijk mee omdat er bezoekers komen die met mijn portefeuille te maken hebben. De afspraak is dat ik daarbij de fractie niet voor de voeten loop. Ik ben wel bij het gedeelte waarin de raadsvergadering van komende donderdag wordt voorbereid. De fractie doet een beroep op me om het onderwerp “UMTS-zendmasten” van de raadsagenda van donderdag te halen. Men vindt dat er meer tijd nodig is om de nota van het actiecomité rond de Boswachter te bestuderen. Ik beloof omdat te doen als het maar even mogelijk is.

Tijdens het collegeoverleg van dinsdagmorgen bespreek ik de mogelijkheid om het onderwerp van de masten van de raadsagenda te halen. Ik had ’s morgens nog even laten uitzoeken of dat zonder risico’s zou kunnen. Dat bleek het geval te zijn. Met die wetenschap besluiten we om het presidium te vragen het onderwerp door te schuiven naar de volgende raadsvergadering. Dat blijkt niet zonder meer te kunnen; daar gaat de raad zelf over. We schrijven vervolgens een brief aan de raad, waarin wij hetzelfde verzoek doen. Dan kan de raad daar donderdag gelijk over beslissen.
In de collegevergadering hechten we ook de laatste zaken af met betrekking tot de begroting 2009. De hele begrotingsvoorbereiding is in het college in goede harmonie verlopen en kan nu naar de raad.
Na de lunch bespreken we met onderzoekers van Berenschot de conceptteksten van de bestuurskrachtmonitor. In de teksten staan vaak rake dingen, die ook het college zich moet aantrekken. Zodra de teksten openbaar zijn, zal ik daar dieper op ingaan.
Vervolgens loop ik nog even langs de vergadering van het Platform Sociale Zekerheid, dat nu onder voorzitterschap staat van partijgenoot Jan Duijnhoven. Ik ben blij dat het platform weer wat meer deelnemers telt. Er wordt intensief en heel inhoudelijk gediscussieerd.

Op woensdagmiddag is er een VNG-bijeenkomst in het gemeentehuis van Utrecht over duurzaam inkopen. Als bestuurslid van de afdeling Utrecht van de VNG leid ik de middag in. Het is spijtig te merken dat er aar zo weinig deelnemers zijn. Het betreft namelijk een onderwerp dat in alle gemeenten speelt en waarvan men vaak niet weet hoe je het kunt aanpakken. Maar, het kleine gezelschap betoont zich erg actief en geïnspireerd. Ik ben ervan overtuigd dat we de hoge ambities van rijk en VNG (75% duurzaam inkopen in 2010 en 100% in 2015) mogelijk nog kunnen halen.
Aan het einde van de middag komt een groep medewerkers bij mij thuis voor een feestelijke maaltijd. Het zijn de medewerkers die ervoor hebben gezorgd dat de WoonVisie die kwaliteit heeft dat ze bijna unaniem door de raad is aangenomen. Het wordt een gezellige avond die veel langer duurt dan ik verwachtte.

De donderdag begint met overleg met de medewerker “wonen”. We spreken af dat er snel concrete plannen komen voor het vergroten van de kansen van starters op de woningmarkt. Daarvoor lopen al afspraken met de Woningstichting, maar ik wil dat men het nu eindelijk ook eens gaat merken.
Vervolgens bespreek ik met een medewerker het klimaatbeleid in de gemeentelijke gebouwen. Het gaat daarbij om het energieverbruik en de kwaliteit van het binnenmilieu. Tot mijn verwondering vallen schoolgebouwen buiten onze competentie, terwijl bekend is dat het binnenmilieu in de klas vaak slecht is. Ik ga hier binnenkort met collega Oskam over praten.
In de raadsvergadering ’s avonds wordt inderdaad besloten om het onderwerp “UMTS-zendmasten” door te schuiven. Door D66 wordt verder een motie ingediend waarin wordt gevraagd om bij onderwerpen die ter visie worden gelegd meer rekening te houden met de vakantieperiodes. Ik leg uit dat wij dat al doen en dat de voorbeelden die D66 aanvoert niet kloppen. Onder het motto “als je het toch al doet” besluiten VVD en CDA dat zij dus de motie best kunnen steunen. Op voorstel van D66 vraag ik de raad of ik de gelegenheid kan krijgen om de consequenties van de motie eerst in kaart te brengen voor men erover besluit. Die tijd krijg ik.

Op vrijdag heb ik maar twee afspraken, één over de kermis en één over de afgebrande boerderij Bouwdriest. Het ziet er naar uit dat we volgend voorjaar weer een kermis hebben. Deze wordt dan in mei of juni gehouden op het grote parkeerterrein tegenover De Inslag.
Met burgemeester Jan Broekhuis bespreek ik de toestand van de afgebrande boerderij Bouwdriest. Er zijn vragen gesteld door de fractie van GroenLinks en Broekhuis heeft een afspraak met de vader van één van de jongens die in de boerderij woonden. We spreken af om binnenkort te bekijken hoe wij de ontwikkelingen wat kunnen versnellen.

Op zaterdagavond zit ik in Het Hoekhuis bij een benefietconcert voor Georgië. Het is een prachtig concert met vooral Georgische uitvoerenden. Sandra Roelofs, de echtgenote van de Georgische president, is de beschermvrouwe van het concert. Helaas kan zij er vanavond niet bij zijn.