Column
6 februari, Marlies Verhoef
Je hoort soms verhalen over oplichting
en fraude. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik denk vaak: dat laat
je je toch niet gebeuren? Je geeft geen gegevens waar mensen je rekening
mee kunnen plunderen, je trapt niet in telefoontjes waar men om codes
etc vraagt. Dagelijks lezen we in de krant dat er weer een slinkse manier
is gevonden om geld uit pinautomaten te krijgen en dat we daar met z’n
allen alert op moeten zijn. Een gewaarschuwd mens…Maar goed, om
een lang verhaal kort te maken, ondanks alle alertheid ben ik min of meer
toch slachtoffer geworden van de kleine criminaliteit.
Ik werd gebeld door de Postbank. De eerste fout maak ik dan al want de
Postbank belt niet als ze iets van je willen, die schrijven je. Maar ik
ben druk die dag, m’n verwarming is stuk, de monteur moet komen
en ik heb nog drie afspraken die dag. De slecht Nederlands sprekende jongen
aan de andere kant van de lijn meld me dat ik een nieuwe giropas krijg.
Hij is heel vriendelijk en laat me kiezen uit een kleur en of ik een chippas
erbij wil. Ik vind het vreemd, maar denk gelijk aan de veranderingen per
1 januari in de Postbankpakketten. Wellicht heeft het daarmee te maken
bedenk ik me in de tijd dat hij me toespreekt en vraagt. Z’n slotzinnen
zijn dat ik misschien de komende week met wat ’haperingen’
van m’n pas te maken krijg en of ik de pas op postkantoor wil halen
of thuisbezorgd wil krijgen. Ik kies voor het postkantoor. Alles bij elkaar
kan dit vijf werkdagen duren.
Diezelfde dag wil ik pinnen, maar m’n pas wordt ‘ingeslikt’.
Verdorie, hadden ze dat er niet bij kunnen zeggen! Ik ‘leen’
een giropas en kan op die manier in ieder geval m’n boodschappen
doen totdat de nieuwe pas kan worden afgehaald.
Drie dagen later. M’n brievenbus, in een alleen voor bewoners toegankelijke
hal, is ingetrapt. Ik verdenk onmiddellijk hangerige typjes die blijkbaar
lol in vandalisme hebben. Ik laat de brievenbus maken en twee dagen later
arriveert m’n giropas per post. Verwijt direct de Postbank slecht
luisteren want ik had gevraagd om bezorging op postkantoor. Ik onderteken
de nieuwe pas en ga lekker geld uitgeven. Het kan weer! S’ Middags
wordt m’n brievenbus opnieuw ingetrapt en dat zet me aan het denken.
Het zal toch niet….. Zouden ze….. nee! Het wordt me ineens
glashelder, het rare telefoontje, twee keer de brievenbus ingetrapt, ze
wilden m’n pasje! Ik bel de Postbank en hoor dat ik m’n pas
ben verloren en deze daarom heb laten blokkeren. Ik heb helemaal niets
gedaan, de pas is voor me geblokkeerd en er is voor gezorgd dat ik ‘m
keurig thuisbezorgd kreeg zodat deze uit m’n brievenbus gehaald
kon worden. Ik ben nog in debat met de Postbank over het feit dat ze onzorgvuldig
met mijn privacy zijn omgegaan én me 7,50 euro laten betalen voor
een nieuwe pas. Het gaat niet om het geld, maar wel om het feit dat veel
instanties hun tekortkomingen op het bordje van klanten willen leggen.
En dat vind ik onterecht.
Marlies Verhoef